Gisteren....

Gisteren heb ik:
de was gedaan, en opgeruimd
Ids naar school gebracht
boodschappen gedaan (wat moeten we vandaag weer eens eten?)
wat administratieve klusjes gedaan
stofgezogen (gestofzuigd?) en gedweild
de lampenwinkel gebeld om een afspraak te maken voor het ophangen van de lampen
een pakketje naar het postkantoor gebracht
een verjaardagscadeautje gekocht voor een vriendje van Sjoerd
Ids uit school gehaald
Sjoerd naar een partijtje gebracht
met Ids Lego gekocht van z'n verjaardagsgeld (een brandweergarage, wat anders?)
een nieuwe winterjas gekocht
de badkamer schoongemaakt
Griekse kofta gemaakt voor het avondeten (ik zeg Knorr...)
4 layouts gemaakt!

en dit is er 1 van:

Duh!

Een mens kan ook teveel spullen hebben. Ik dacht toch altijd dat het nog wel meeviel met mijn 'verzamelwoede', en dat ik best wel wist wat ik allemaal had. Maar de afgelopen weken heb ik een kleine 100 foto's van onze foto's van onze vakantie in Egypte weggescrapt, en nu pas kom ik tot de ontdekking dat ik een hele set Egyptestempels heb, nog uit mijn Club Scrap tijd. Nooit gebruikt.... ook dat nog. Nou ja, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald zullen we maar denken, ik zal ze nu in elk geval even flink aan het werk zetten. Zou ik de bijbehorende Papyrus-letterstempels ook nog ergens hebben???

Auw!

Jelle en Sjoerd zijn wat je noemt echte 'orenkinderen'. Er is een tijd geweest dat ze om de paar weken oorontsteking hadden, en ik ben de tel kwijt hoe vaak ze trommelvliesbuisjes gekregen hebben. Gelukkig is Jelle er aardig overheen gegroeid, maar Sjoerd heeft nog steeds af en toe last. Van de week was het weer raak. Oorpijn. Ik heb het zelf gelukkig nooit gehad, maar ze zeggen dat het heel erg is. We zijn een hele nacht aan het tobben geweest, want slapen lukt echt niet met oorpijn. Een paracetamolletje helpt een beetje, maar een kind van 10 kun je niet volstoppen met pijnstillers. Gisteren toch maar weer naar de huisarts. Hij kon het trommelvlies niet goed zien, omdat er veel rommel voor zat. En dus werd er een spoedafspraak bij de KNO-arts geregeld, en zaten we 's middags in het ziekenhuis. Oren schoongemaakt, en inderdaad, ontstoken trommelvliezen en veel vocht erachter. Of hij goed hoort vraagt de KNO-arts. Ik weet het eigenlijk niet, goed luisteren is niet z'n sterkste kant, maar of dat nou komt omdat hij het niet goed hoort? We moeten het even een paar dagen aankijken, met af en toe een paracetamol, en veel neussprayen. En dan maar hopen dat het snel weer overgaat. In de tussentijd is het wel gezellig hoor, zo'n zieke 10-jarige met een dekentje op de bank. Want z'n oren mogen dan niet optimaal functioneren, met z'n mond is niks mis dus heb ik de hele dag gezellige kletspraat op de achtergrond.

Hieperdepiep

Rijkjan staat altijd heel vroeg op, zo rond kwart over 5, om de eerste trein naar Amsterdam te halen. Ik slaap er meestal doorheen. Vanochtend niet, want toen kroop er een klein jongetje bij me in bed. En het licht moest aan, want anders kon hij niks zien. En als je 7 wordt moet je toch kunnen zien wat er in je cadeautjes zit! Heel zachtjes (om Jelle en Sjoerd niet wakker te maken) hebben we Lang zal hij leven gezongen voor Ids, en de cadeautjes uitgepakt. Die vielen gelukkig goed in de smaak, vooral dat blik met Pokemonkaarten! Toen Rijkjan de deur uitging zijn wij lekker nog even gaan slapen, tot Ids het tijd vond voor meer cadeautjes en dus zijn grote broers maar eens wakker ging maken. Inmiddels is hij naar school, met een grote schaal cakejes (dat wilde hij graag trakteren). Vandaag doen we er verder niet veel aan, zaterdag komt alle visite, maar als verrassing heb ik net toch nog maar even een appeltaart gebakken. Nu alleen even zoeken of ik nog ergens 7 kaarsjes heb....

Nieuwe scrapkamer!

M'n nieuwe scrapkamer is klaar! de afgelopen dagen hebben alle spullen langzamerhand een plekje gekregen en nu kan ik eindelijk weer scrappen. De eerste lo's voor het Egypte-album zijn inmiddels klaar, die zal ik binnenkort laten zien.

Je kunt misschien wel zien dat we voor de inrichting een paar ritjes naar IKEA hebben moeten maken! Dat was beslist geen straf, want ik ben gek op IKEA, ze hebben er niet alleen hele leuke spullen maar ook heel veel praktische oplossingen voor mensen met veel spullen, zoals scrappers!
Tot nu toe had ik een scrapplek op zolder, dat was aan de ene kant lekker makkelijk, want je kon alles laten liggen, geen mens die de rotzooi zag! Aan de andere kant was het ook wel ongezellig, ik in m'n eentje boven en de rest gezellig beneden. Nu kunnen de jongens lekker bij me komen zitten, wat Ids deze week ook al heel vaak gedaan heeft:

Bijpraten

Na een paar weken afzien staat de computer eindelijk weer op z'n plaats, en kan ik alle mailtjes bijlezen en natuurlijk even bijpraten. De verbouwing zit er op, al het grote werk is klaar. Wat rest is een lange lijst kleine klusjes, en een enorme stapel dozen met spullen die staan te wachten op een plekje in 1 van de nieuwe kasten. We hebben er heerlijk veel ruimte bijgekregen, een bijkeuken, plek voor een enorme luie zit/hang/ligbank (die vanochtend bezorgd wordt) en niet te vergeten een prachtige scrapplek (Ids vraagt elke dag of het al klaar is, want hij wil zo graag in 'mamma's kamer' komen knutselen!). Ik ben al een paar dagen bezig om mijn spullen van zolder naar beneden te verhuizen, er lijkt wel geen eind aan te komen. Wat heb ik de afgelopen jaren ontzettend veel troep verzameld! De afgelopen maanden is er regelmatig wat opgeruimd, maar er blijft nog meer dan genoeg over. En hoewel alles nog niet op orde is heb ik gisteravond alvast een stapeltje Egypte-foto's uitgezocht, papier erbij want mijn vingers jeuken om weer wat te gaan doen. Ondertussen is Jelle met groep 8 op kamp geweest naar Texel, en heeft daar voor het eerst 'geschuifeld'. Van te voren was hij dit heel beslist niet van plan (ben je gek, je gaat toch zeker niet dansen, en al helemaal niet met meisjes...) maar meester Teun heeft bijna iedereen toch zover gekregen. Jelle heeft het zorgvuldig bijgehouden, hij heeft met maar liefst 15 meiden geschuifeld! Ook hebben we afgelopen weekend het partijtje van Sjoerd en zijn beste vriend Jesper gevierd. Ze wilden net als vorig jaar weer een slaapfeestje in het scoutinggebouw. Dat was toen een enorm succes, en dit jaar weer. In totaal 18 kinderen waren er, we hebben veel spelletjes gedaan, 's avonds hamburgers en hotdogs gegeten, er was een voorstelling van een goochelaar, een disco (Sjoerd mocht voorop in de polonaise), een nachtspel, kampvuur en op zondagochtend hebben we nog een vlot gebouwd waar ze mee konden varen:


Ze vonden het allemaal weer geweldig leuk, en daar word ik dan weer heel blij van! Volgende week is Ids jarig, die wil met zijn partijtje gewoon naar de ballenbak, en dat is dan ook wel weer lekker makkelijk, toch?

Gouden randje

Je hebt van die dagen dat het allemaal even niet meezit. De stucadoors laten je hele keuken achter onder een laagje gips. Je glijdt uit over dat gips en je hele knie is bont en blauw. De electricien komt om je inbouwspotjes te plaatsen en vernielt en passant je mooie nieuwe stucwerk. Je brengt je auto weg voor een kleine beurt en krijgt 'm pas terug nadat er voor een fortuin aan reparaties heeft plaatsgevonden. Je gaat naar IKEA voor een paar wandrekken en vindt er alles, behalve nou net dat ene essentiele dingetje, waardoor het nog 3 weken duurt voor je het in elkaar kunt zetten. Je zit bijna een week zonder computer (dat was wel een absoluut dieptepunt....) Maar gelukkig komt na regen altijd zonneschijn, en zo kwam er na deze week vol kleine en grotere tegenslagen dan toch eindelijk de zondag. Eentje waar ik al een hele tijd naar uitgekeken had, want we zouden elkaar eindelijk weer eens allemaal zien: Achsa, Diana, Moniek, Renata, Nicole en Nicole, Nellie, Lisette, Heidi en zelfs Petra, all the way from down under! Om 1/2 9 zat ik in de auto op weg naar Eindhoven, waar we te gast waren bij Akkefietje. We hebben heerlijk bijgekletst en veel gelachen. Waar gaat het dan over? tja, de overeenkomst tussen Achsa en mr. Bean, of Nellie's belevenissen met strijken en strijkkamertjes, of dat je in Australie best je kinderen in je pyamabroek naar school kunt brengen. Intelligente en diepgaande gesprekken zeg maar. Natuurlijk waren er ook bonbons , en appeltaart, en M&M's, en onze versie van de goodiebag, en sommigen van ons hebben zelfs nog wat gescrapt. Kortom, een heerlijke dag, of zoals mijn oma gezegd zou hebben: een dag met een gouden randje! Bedankt meiden, ik kan er weer even tegen, wanneer is de volgende keer?