Het IKEA-gevoel

Het afgelopen jaar zijn we regelmatige bezoekers geweest van het Zweedse woonwarenhuis. We hebben zelfs onze eigen IKEA-routine ontwikkeld: eerst maken we, met behulp van de website, een lijstje van wat we willen hebben, en checken of alles op voorraad is. Dan rijden we 's ochtends vroeg naar Amsterdam. Dat heeft 2 voordelen: een parkeerplaatsje op het bovendek, vlak bij de uitgang, en we hebben tijd voor een ontbijtje (ik bedoel maar een broodje, croissantje, beleg, eitje en koffie of thee voor slechts 1 euro, waar vind je dat nog?)
Na het ontbijtje gaan we de winkel door. We kennen de route inmiddels aardig, en bij alles wat op ons lijstje staat schrijven we waar we het kunnen vinden. Om uiteindelijk weer uit te komen bij het restaurant. Tijd voor een (gratis) kopje thee. Dan komt het leukste deel: lekker struinen door de keukenspullen, badkameraccessoires, fotolijstjes en opbergers. Ik weet niet hoe het met jullie is, maar vooral op die laatste afdeling vind ik altijd wel wat handigs. Als je in mijn scrapkamer het Zweedse volkslied speelt, gaat alles in de houding staan! Met een volle kar komen we bij het magazijn. Tijd voor een tweede kar, een grote. Eerst naar stelling 23, of nee 17 komt eerder. Vak 1, vak 2, vak 3, hier moet het liggen. Nog 1 in houtkleur, maar die is beschadigd. Nemen we 'm mee, of toch maar een witte? Zo gaan we verder tot we alles op ons lijstje hebben afgestreept. Dan nog even langs de kassa en vervolgens alles in de auto zien te laden. Verbazingwekkend wat Rijkjan er elke keer weer weet in te stouwen!
Als alles is ingeladen gaan we weer naar binnen, voor de lunch. Want een bezoekje aan IKEA is gewoon niet compleet zonder een bordje Zweedse gehaktballetjes!

Voor degenen die zich afvragen hoe het met mijn uitdaging gaat: heel goed! inmiddels heb ik 39 lo's af, en liggen er 2 die voor 90% af zijn. Nog steeds babyfoto's, ik merk dat het hoog tijd is dat ik wat van mijn herinneringen aan die tijd opschrijf, voor alles is weggezakt.

Blote babybilletjes

Leve de regen, want het is goed weer om bij te scrappen! Vanochtend heb ik samen met Sjoerd de boodschappen gedaan, daarna een was gedraaid en de stofzuiger door de kamer gehaald. De rest van de dag heb ik heerlijk gescrapt. Eindelijk heb ik iets gedaan wat al heel lang op mijn lijstje stond, namelijk de babyfoto's van Jelle en Sjoerd. In die tijd scrapte ik nog niet, dus die zitten gewoon rechttoe, rechtaan in een album geplakt. Al een hele poos bewaar ik een flinke stapel Baby boy papier van BasicGrey voor dat doel, en het moest er nu maar eens van komen, dat papier moet op! En als je je niet bij elke lo druk maakt met zoeken naar het perfecte papiertje kun je heerlijk opschieten: 6 lo's heb ik vandaag gemaakt! Ze hebben een hoog 'blote babybilletjes gehalte', en daarom heeft Jelle mij uitdrukkelijk verboden om ze op internet te laten zien......
Maar er zitten nog heel veel foto's in die albums, en het papier is nog lang niet op, dus er komt de komende dagen vast nog wel een babylayoutje voorbij, of 2....

Een soort van uitdaging?

Normaal gesproken ben ik niet zo van de uitdagingen, ik heb meestal genoeg ideetjes en dingen die ik nog wil doen. Maar nu heb ik mezelf toch een uitdaging gesteld. Of misschien is het meer een ultimatum? Met de komende CHA in zicht vliegen de sneak peaks van de nieuwe collecties je alweer om de oren. Er komen veel herfst- en winterlijnen aan, en meestal zijn dat mijn favoriete papiertjes. Maar..... er ligt hier nog zoveel nieuw papier van de laatste CHA, en van daarvoor......en daarvoor. Mijn papierbakken puilen uit, en er passen er niet meer in mijn kast. Om dat zo te houden, en toch alle leuke nieuwe spulletjes te kunnen kopen die er aankomen moet er iets gebeuren. Namelijk: scrappen! oude voorraad opmaken, en zo ruimte maken voor nieuw. En dat lukt aardig, de afgelopen kleine 2 weken heb ik al 18 lo's gemaakt. Niet dat je het al ziet aan de papierbakken trouwens, daarvoor moet ik nog even doorgaan. Misschien moet ik het ultimatum een beetje aanscherpen? 50 lo's in 6 weken, zou dat lukken?
Hier is er in elk geval eentje:



Sjoerd met 2 van zijn beste vrienden. Nee, de snorren zijn niet echt, die zijn er, op verzoek van de jongens, op gephotoshopt!

Weer thuis!

Na een week kamp zijn Sjoerd en Ids weer thuis! Moe, heel erg moe en smerig uiteraard, dat hoort erbij. De wasmachine draait overuren (na een week bijna niets gedaan te hebben) en de mannen hangen voor de tv, want die hebben ze een hele week moeten missen. Ze hebben genoten van alle spellen en activiteiten, het eten (behalve de witte bonen...), het zwemmen enz. We hebben nog net voor het begon te regenen kunnen barbeque-en, en nu is het wachten wie het eerst toegeeft aan de vermoeidheid en naar bed gaat. Maar wat< is het lekker om ze weer te kunnen knuffelen! Ze zijn bruin geworden, en Sjoerd heeft een kies gewisseld, en Ids lijkt ineens heel groot, hoe kan dat nou in 1 weekje? en waarom realiseer ik me nu pas hoe ik ze gemist heb? Doet er ook niet toe, vanavond liggen ze weer lekker in hun eigen bed!

Nog een nieuwe layout, met papier van ScenicRoute:

gat

Na alle drukte en hectiek van de afgelopen maanden zijn we in een diep gat gevallen:) ineens was er niets meer te doen, en het valt nog niet mee om van rennen, vliegen, draven ineens om te schakelen naar helemaal niets. Jelle had het ook moeilijk met het afscheid van zijn klasgenoten. Gelukkig was hij niet de enige, binnen een dag was er een 'groep 8 for ever' hyves! Afgelopen weekend is hij met Rijkjan een weekendje naar Rotterdam geweest. Daar speelden de heren hockeyers om de Champions Trophy, en de dames speelden een 4-landen toernooi. Mooiere kans om zoveel top-hockeyers aan het werk te zien krijg je niet snel (OK, in Peking misschien ...)
Jelle heeft in elk geval met volle teugen genoten. Niet alleen van de wedstrijden, ook van alle winkeltjes met hockeyspullen (hij heeft voor een prikkie een nieuwe stick gescoord, plus nieuwe hockeyschoenen en een trainingspak), de merchandising (z'n oude stick is geheel gratis voorzien van een nieuwe grip, en gepimpt met een sticker van het herenteam en zijn eigen naam) en de clinic onder leiding van Taeke Taekema, het Nederlandse strafcornerkanon.
En omdat Sjoerd en Ids zaterdag zijn vertrokken voor een hele week scoutingkamp had ik het rijk alleen en heb ik eindelijk weer eens lekker kunnen scrappen. Daar was het de laatste maanden nauwelijks van gekomen. Ik ben eerst maar eens mijn werkplek op gaan ruimen, en ben toen aan de slag gegaan met een pakket Archaic van BasicGrey. Een prima papierlijn voor stoere jongensfoto's, en ik heb er dan ook 5 lo's mee gemaakt, geen slechte score voor een zondagje scrappen!

Een dagje Artis met opa en oma:


Ids op school:


En mijn eigen lieverdje bij het beeldje van het 'Lieverdje' op het Spui in Amsterdam:

het vervolg

Het feest is achter de rug. Volgens Jelle was het een topfeest, dus ik denk dat we het goed gedaan hebben. Er is veel gegeten, veel gedanst en geschuifeld, marshmallows geroosterd en nog veel meer.



En nu zijn we alweer een paar dagen verder. We hebben een boom geplant, het afscheidscadeau van groep 8 voor de school, en gisteravond was de musical en afscheidsavond. Een emotionele avond moet ik zeggen, niet alleen voor mij maar toch ook wel voor Jelle. Want hoewel hij veel zin heeft in de brugklas, en het hele jaar heeft geroepen dat hij niet kon wachten tot hij van school af ging wordt het nu toch wel erg definitief. Met veel kinderen heeft hij 8 jaar in de klas gezeten, en ze hebben een geweldig laatste jaar achter de rug, met een top-meester. Vandaag gaan ze nog 1x naar school, om dan via een glijbaantje voor de laatste keer de school te verlaten. Weer tranen vrees ik.....
En dan lekker vakantie, 6 weken niet op de klok kijken en rustig aan doen, ik heb er zin in!

Ben ik een coole moeder?

To be or not to be, that's the question..... Morgen geeft Jelle een klassenfeest. Om zijn verjaardag alsnog te vieren, en om afscheid te nemen van al zijn klasgenoten van groep 8. Nou ben ik nooit zo'n ster geweest in het geven van geweldige kinderfeestjes. Het soort waarbij alle spelletjes, traktaties en versieringen keurig in het thema passen, en waarbij de kinderen er niet aan denken zich te gaan vervelen of te gaan lopen klieren. Leve de ballenbak en de bioscoop zeg ik altijd maar!
Maar geloof me, kinderpartijtjes zijn een peuleschil vergeleken bij een klassenfeest voor 12-jarigen. Het moet vooral een cool feest worden, zoveel is zeker. Maar hoe dat precies moet? Jelle weet het zelf ook niet allemaal, maar wat hij wel weet is het volgende:
1: ouders mogen zich nergens mee bemoeien, alleen 'varie' roepen tijdens het schuifelen
2: ouders mogen zich nergens mee bemoeien, alleen drankjes inschenken
3: ouders mogen zich nergens mee bemoeien, alleen hamburgers barbequen en popcorn maken
4: kleine broertjes mogen zich nergens mee bemoeien en moeten bij hun ouders blijven (die zich ook vooral nergens mee moeten bemoeien)

Het komt er dus op neer dat ik me nergens mee bemoei. En dan ben ik een coole moeder. Volgens mij klinkt dat een stuk makkelijker dan het is.....

Wordt vervolgd!