Strijken

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik niet 's werelds beste huisvrouw ben. Als je met je vingers over de randjes gaat zijn ze beslist stoffig.... Maar de meeste klusjes doe ik toch wel regelmatig en met goede zin. Behalve strijken. Want daar heb ik toch zo'n enorm broertje aan dood. Wat een vreselijke klus is het. En met een man die bij een bank werkt en dus elke dag een schoon overhemd aan moet stapelt het zich vlug op. Letterlijk. Want strijken uitstellen kan ik als de beste. Net als opstapelen van strijkgoed. Tot de stapel in en op de mand zo hoog wordt dat er echt niks meer bij kan (of Rijkjan echt geen overhemd meer in de kast heeft hangen...) En dan moet ik wel. Vandaag was het weer zo ver. De hele dag heb ik gestreken. Met tussenpozen natuurlijk. En kleine beloningen als er weer was af was. Want je moet jezelf wel blijven motiveren, toch? En nu ligt de tafel vol met stapeltjes keurig gestreken overhemden, de favoriete roze polo van Jelle, en nog veel meer. Ik voel me uiterst braaf.....

Vrouwenkenner

We rijden langs een reclamebord, waarop een dame in schaarse lingerie.
Ids: Gatverdamme! een vrouw met tieten!
ik: niks gatverdamme, dat hebben alle vrouwen, heel normaal.
Ids: nee hoor
ik: jawel hoor
Ids: nee hoor
ik: wie dan niet?
Ids: weet ik niet, maar sommige vrouwen hebben neptieten!

7 jaar, en dan al zo'n realistische kijk op de wereld...

te oud...

Het leuke van jongetjes is dat ze later met hun moeder willen trouwen. Jammer genoeg duurt dat niet eeuwig, er komt een moment dat ze zich realiseren dat er nog meer leuke meisjes op de wereld zijn:) Bij Jelle en Sjoerd was dat al een hele tijd zo, maar tot nu toe kon ik nog altijd rekenen op de onvoorwaardelijke toewijding van Ids. Tot nu toe..... want gisteren vertelde hij me dat hij niet meer met me wilde trouwen: ' want als ik ga trouwen dan ben jij veel te oud mam'......
Je weet dat het gaat gebeuren, maar toch... de klap kwam hard aan:) Gelukkig zei hij er meteen achteraan dat ik wel heel lief ben. Daar moet ik het dan maar mee doe!

Auwwwwww!

Gisteren was het jaarlijkse overvliegen van de scouting. Sjoerd ging van de welpen naar de verkenners:

Het natte pak is traditie, we hadden zeep en droge kleren mee!
Toen ik na afloop stond te wachten tot iedereen klaar was ben ik op een tak met doorns gaan staan. En 1 daarvan is dwars door de zool van m'n crocs heen mijn voet ingegaan. Dat deed behoorlijk pijn, best wel! en het bloedde ook flink. EHBO-er erbij, voet schoongemaakt, pleister erop en naar huis. Maar het deed toch wel flink pijn, en thuis kon ik zien dat er nog een stuk van de doorn in zat. Ook gezien mijn wondroos-geschiedenis in hetzelfde been zijn we toch maar naar het ziekenhuis gegaan. Daar is een 1/2 uurtje flink geklust aan mijn voet, want die doorn zat diep en wilde er niet uit. Of de doorn er nu definiteif uit is weten we niet, het bloedde zo erg dat het niet goed te zien was. Dus nu zit ik weer eens met een zere voet omhoog, 3x per dag in een soda-badje en morgen naar de huisarts, want ik heb het idee dat er nog steeds wat in zit en eigenlijk wil ik ook antibiotica hebben, uit voorzorg. Elk nadeel heb z'n voordeel, in de tuin werken is er vandaag niet bij, dus ik ga maar scrappen denk ik!

Schoolfoto-album

Eerst maar even een kleine update over Jelle's brugklasavonturen: het gaat goed! Hij heeft het naar z'n zin, mist zijn oude klas nog wel maar verder heb ik hem (met wat trekken en duwen van mijn kant....) toch wel zover dat hij toegeeft het naar zijn zin te hebben. Natuurlijk zijn sommige leraren echt te erg voor woorden (volgens Jelle dan), gelukkig zijn er ook hele leuke. Ze krijgen in het begin weinig huiswerk, dus ook dat valt (nog) mee. De school is relatief klein ('slechts' 1200 leerlingen) en Jelle kent de weg in school al goed, kortom so far, so good. (Jelle doet extra engels, ik doe ook een beetje mee....)

Om af te kicken van de basisschool (ik moet toegeven dat ik groep 8 ook wel een beetje mis) heb ik eindelijk iets gedaan wat al heel lang op mijn to do-lijstje staat: een schoolfotoboekje maken. Er is een leuke school-lijn uit van ScenicRoute, Appleton, en daarmee heb ik een boekje gemaakt. Formaat is 8x8 inch, dat vind ik een heel prettig formaat om op te werken, en het is gebonden met de bind it all.

Dit is de voorkant:


Dit is de eerste pagina, Jelle zat toen net 2 maanden op school:



En dit is de laatste pagina, van groep 8:

De eerste keer.

Vandaag is Jelle voor het eerst naar de brugklas. Nieuwe tas mee (en een plastic tas voor het geval alle boeken er niet in passen), nieuwe agenda, en daar ging hij, op naar een nieuwe klas (met geen enkele bekende er in), nieuwe leraren, nieuwe ervaringen. Hij was niet zenuwachtig (zei hij......). En nu is iedereen dan naar school of werk en is het eindelijk weer eens lekker rustig in huis. Ongestoord kan ik allerlei klusjes doen, de administratie bijwerken of scrappen. Maar waarom voel ik me dan zo onrustig, net zoals toen ik Jelle voor de eerste keer naar de peuterspeelzaal of de kleuterschool bracht? Niks komt er uit m'n handen, en de hele tijd loop ik op de klok te kijken. Kon ik maar even om een hoekje kijken, maar ja, dat kan nu eenmaal niet. Ik zal moeten wachten tot hij thuiskomt, en hopen dat hij dan iets meer te vertellen heeft dan 'ging wel'. Nog een uurtje (zucht...)

De eerste schoolweek....

....zit er al weer (bijna) op. Sjoerd moet vanmiddag nog een paar uurtjes, maar Ids is vrijdagmiddag vrij en heeft met een vriendje afgesproken. Ids zit in een nieuwe klas, een combigroep 4/5, en dat is best even wennen. Maar hij heeft 2 leuke juffen, en zo te zien een gezellige klas, met een aantal vriendjes erin, en Ids heeft het weer prima naar zijn zin op school.
Sjoerd is met enige tegenzin ook weer naar school gegaan. Hij heeft dit jaar 2 meesters, en zag daar wel een beetje tegenop. Tot nu toe valt het mee, de meesters blijken ook best aardig te zijn en niet zo streng als gevreesd. En in groep 7 krijg je ook Engels, dat is natuurlijk wel interessant.
Jelle heeft nog vakantie, kan iemand mij eens uitleggen waarom pubers zo ontzettend lang vakantie nodig hebben? Hij verveelt zich, en ziet een beetje tegen volgende week op. Hij heeft geen bekenden in zijn klas, dus een beetje eng is het wel. Dinsdagmiddag moet hij zijn boeken halen, en dan begint woensdag zijn brugsmurf-periode. Afgelopen met het gehang voor de buis of de computer!

Mijn 'uitdaging' voor mezelf heb ik ruimschoots gehaald. In de vakantie heb ik in totaal 81 lo's gescrapt, een resultaat waar ik erg blij mee ben. Hoe meer ik met de baby- en peuterfoto's bezig was, hoe meer herinneringen er boven kwamen en dat was erg leuk. Vorige week had ik hier een cropdag met een aantal meiden. Het was een super gezellige dag, en ik heb maar liefst 10 pagina's gemaakt die dag, met dank aan het inspirerende gezelschap! Nu staan er weer andere dingen op het programma, zoals een schoolfotoboekje voor Jelle, en er ligt een deadline voor een tijdschrift, en ook op het werk ligt alweer van alles te wachten. Drukke weken voor de boeg dus, maar na zo'n lange vakantie is het lekker om weer wat om handen te hebben!

Tot slot nog een lo. Voor de vakantie waren we een dagje in Amsterdam, voor de open dag van Rijkjan's werk. Toen we van het ene gebouw naar het andere liepen kwamen we langs een paar muren met graffiti. De kleuren pasten perfect bij de kleren van de jongens, dus er moest even een fotootje gemaakt worden. Ids is nooit te beroerd om dan even te poseren!