Spannend?spannend!

Het woord 'spannend' is vorige week met stip binnengekomen op de eerste plaats in de mijn-veelgebruikte-woorden top 10. Iedereen die ik deze dagen spreek vindt het 'spannend'. Dat is het natuurlijk ook. De zenuwen gieren me af en toe door de keel, andere momenten komen er weer allerlei twijfels boven, en nog steeds kan ik me niet goed voorstellen dat ik volgende week echt op die operatietafel ga liggen. Ik heb geen enkele operatieervaring en weet dus echt niet wat me te wachten staat. Hoeveel pijn zal ik hebben, hoe misselijk ben ik, het idee van maagsonde en katheter vind ik helemaal niet leuk (wie wel?) en hoe zal het daarna gaan met eten? het zijn allemaal vraagtekens en er is maar 1 ding zeker: dat het na dinsdag allemaal anders zal zijn. 'Spannend' drukt nog niet half uit hoe ik me voel. Ik neem hier eventjes afscheid, de komende dagen zijn druk gevuld met van alles. Rijkjan heeft opdracht om hier dinsdag of woensdag even een berichtje te plaatsen hoe het is gegaan.

Hellup, ik heb een datum!

Vanochtend belde het MCL. Op 22 maart word ik opgenomen, de 23e geopereerd. Na al het wachten (ben nu bijna een jaar bezig met het hele traject) is het dan toch zover. En nog voel ik me erdoor overvallen, komen er ineens weer allerlei twijfels de kop opsteken. Nog maar even doorzetten! Komend weekend vieren we Rijkan's verjaardag, kan ik me nog een keertje te buiten gaan en dan vanaf maandag op het strenge pre-operatieve dieet. Gelukkig wordt het heel langzaam aan toch een beetje lente, vanochtend in het park hoorde ik overal vogels en het zonnetje was zo lekker warm dat ik zelfs een uurtje in de tuin heb gewerkt!

Dank je wel, Mark Tuitert!

In de meivakantie organiseert KidsPower weer een hockeykamp op de club. Ids is in de herfstvakantie ook geweest en vond het erg leuk, dus eigenlijk wilde hij nu wel weer. Maar ja, het is toch een hoop geld dus ik stond nog een beetje in dubio. Gisteren kwam er een mailtje: de eerste 3 inschrijvingen als Nederland een gouden medaille wint krijgen een kamp gratis. Nou waren Rijkjan en Jelle toch al van plan om vannacht op te staan om de 1500 meter te bekijken dus ik zeg, half voor de grap, dat ze me dan maar wakker moeten maken als het goud wordt. En jawel, om een uurtje of 3 wordt ik ruw uit mijn slaap gewekt door Jelle, met de mededeling dat 'we' bijna goud hebben. Dus ik uit bed, half slapend nog achter de computer, om Ids in te schrijven en op 'verzend' te drukken zodra de gouden medaille binnen is. En toen m'n bed weer in, waar ik prompt niet meer in slaap kon komen natuurlijk. Je doet soms gekke dingen voor je kroost...
Vanmiddag kwam er mail van Kidspower. Eerst een bevestiging van de inschrijving, en meteen daar achter aan nog een mail: we waren 1 van de eerste inschrijvingen, dus het kamp is helemaal gratis. Dankjewel, Kidspower en natuurlijk Mark Tuitert, voor het geweldige cadeau en natuurlijk voor die prachtige medaille.

Mannenhumor

Mijn bank wordt op dit moment in beslag genomen door 5 mannen. Nou ja, mannen, fysiek zijn ze er nog niet helemaal, maar qua gedrag zijn het echte kerels. Er wordt flink gedronken (sinas en cola welteverstaan) en de snacks zijn niet aan te slepen. Ik ken mijn taak in dit sociale gebeuren: chips neerzetten en popcorn maken. Verder tel ik vanmiddag niet mee. Ze hebben alleen oog voor de tv (ik zei het toch: echte kerels!) Ze kijken naar een jack-assfilm. Persoonlijk snap ik dus echt niet wat daar voor leuks aan is. Nog nooit zoveel flauwe onderbroekenlol bij elkaar gezien. Maar voor de mannen is dit een cultureel hoogtepunt. Geen enkele film kan het hierbij halen. Ze rollen van de bank af van het lachen en juichen bij elke pijnlijke en genante stunt die voorbij komt. Male bonding.
Nee mam, we gaan het echt niet nadoen, duh! Ik ga nog maar een schaal popcorn maken.....



PS: nieuws van het afvalfront! Ik ben inmiddels 16 kilo zelf afgevallen en goedgekeurd door de anesthesist. Als alles volgens plan verloopt wordt ik rond eind maart geopereerd.

Het wordt wel weer eens tijd.....

......om even bij te praten! Tjongejongejonge, wat heb ik mijn blog verwaarloosd. Ik ga geen beterschap beloven, want mezelf kennende ga ik me daar toch niet aan aan houden. Nou, wat heeft ons de afgelopen maanden zoal beziggehouden?
1: Het nieuwe schooljaar natuurlijk. Jelle in 2atheneum, Ids in groep 5 en Sjoerd in groep 8. Inmiddels weten we dat Jelle het prima doet op school, maar nog wel wat moeite heeft met wiskunde. Dat Ids elke dag weer vrolijk uit bed komt en zin heeft om naar school te gaan, en dat Sjoerd het enorm naar zijn zin heeft in groep 8, maar wel erg tegen het afscheid van school opziet.
2: Hockey! Ook Ids is toegetreden tot de hockeyclub, dus nu kunnen we elke zaterdag maar liefst 2 topwedstrijden gaan bekijken! Jelle heeft dit jaar geen plek als keeper, maar als spits en daar doet hij het opvallend goed, bijna elke wedstrijd lukt het hem wel te scoren. Ids speelt met veel enthousiasme, maakt nieuwe vriendjes en zijn favoriete positie is....keeper. Zucht, dat wordt straks nog zo'n joekel van een keeperstas in huis.
3: Scouting. Staat dit jaar wat op een lager pitje. Sjoerd vindt scouting nog steeds geweldig, en het is hem ook op het lijf geschreven. Rijkjan heeft geen eigen groep meer, dat werd 'm te druk, maar heeft wel een bestuursfunctie nu.
4: Scrappen, wat is dat ook alweer? De inspiratie ontbreekt al een paar maanden. Af en toe doe ik wel wat, en ik heb ook nog wel workshops gegeven, maar de ware zin is er niet op het moment. Het komt vast wel weer, ooit.
5: Mijn operatie. Die gaat niet plaatsvinden in Arnhem, maar in het Medisch Centrum Leeuwarden. Ten eerste omdat dat veel dichter bij is, ten tweede omdat de wachtlijst daar veel korter is. Op 6 januari mag ik naar de anesthesist, en dan word ik binnen 3 maanden geopereerd. Het wordt wel spannend nu!
6: Schooladvies. Sjoerd is hier ontzettend zenuwachtig over geweest. Hij denkt dat hij (vanwege z'n dyslexie) de domste van de klas is. Wat ik daar ook over zei, Sjoerd was niet te overtuigen. Hij wist zeker dat hij naar de praktijkschool moest. Gelukkig viel het allemaal reuze mee. Met een vmbo/havo advies op zak moest zelfs Sjoerd toegeven dat hij heus niet dom is.
7: De kerstboom staat!

Zo, dat waren de belangrijkste dingen wel geloof ik. Ik zal proberen weer wat vaker te bloggen maar nogmaals.....beloven doe ik niets!

Photoshoppen!

Na 4 weken vakantie heb ik nog geen pagina gescrapt. We zijn dan wel niet weggeweest, maar ik heb wel heerlijk geluierd, gewoon in de tuin, onder de parasol, met een boek en een groot glas ijskoude citroenlimo. Heerlijk veel gelezen dus, en gebarbequed, een keertje naar de speeltuin, zwembad of streekbos, maar verder vooral lekker niks doen. Ook niet scrappen dus. Vandaag is Rijkjan weer aan het werk gegaan, en Sjoerd en Ids zijn naar huttendorp. Deze week moet ik toch langzaam aan weer een beetje in het gewone ritme zien te komen vrees ik. De inspiratie voor scrappen ontbreekt nog een beetje, maar ik had wel zin om weer eens lekker te gaan experimenteren met photoshop. Een tijdje terug had ik me ingeschreven voor een gratis class van Jessica Sprague, en daar ben ik maar eens voor gaan zitten. En hoewel ik dacht de basisvaardigheden van photoshop wel te weten is er een wereld voor me opengegaan en heb ik enorm veel tips en truuks bijgeleerd. Het beviel me zo goed dat ik ook meteen heb ingeschreven voor 2 van haar andere classes: photo-editing en brush-abilities. Leuk, leuk, leuk!
Een probeerseltje:

Waarom kinderen zoveel tijd kosten....

Kinderen brengen een hoop werk met zich mee. Ik kan me ook eigenlijk niet goed meer bedenken wat ik allemaal deed toen ze er nog niet waren. Ik verveelde me nooit, zoveel weet ik nog wel. Als je wilt weten hoeveel tijd kinderen opslokken moet je ze een poosje de deur uit doen. Zo zijn Sjoerd en Ids deze week op kamp, met scouting. De week voor ze gaan is altijd zeer hectisch. Er moet op school vaak nog van alles gebeuren, alle clubjes/sport enz. hebben nog een leuke activiteit om het jaar af te sluiten en ondertussen loop ik de bagagelijsten alvast af te checken. Wat kan ik alvast in een tas gooien. Waar zijn die zaklantaarns. Zitten er nog wel batterijen in. Ze moeten een waterpistool mee, die moeten nog even gekocht. Waterschoenen, passen die nog. Enz, enz. Op zaterdagochtend lopen we dan flink te stressen om alles in de tassen te krijgen, lunchpakketjes maken, jassen niet vergeten (echt waar, op zaterdagochtend komt Sjoerd tot de ontdekking dat hij zijn jas op school heeft laten hangen..... hopen dat hij er over 6 weken nog hangt...) maar dan komt toch het moment dat alles in de auto zit en ze wegrijden. Rijkjan gaat ook altijd mee, als leiding. Rust en stilte dalen neer over het huis. Het ziet er uit alsof er een tornado heeft gewoed (helaas, niet die witte van Ajax...) maar ik laat alles liggen en plof op de bank met een boek. De volgende dag ga ik opruimen. Was draaien. Stofzuigen en de wc schoonmaken. Kamers van de jongens uitmesten. 's Avonds is alles schoon en netjes. EN DAT BLIJFT ZO! Een hele week lang blijft het huis opgeruimd en schoon. Nergens slingert speelgoed of wasgoed. De wc hoef ik niet regelmatig te inspecteren op verdachte natte plekken. De wasmand blijft practisch leeg. De boodschappen die ik heb gehaald zijn niet in een mum van tijd op. Kortom: ik heb niks te doen. Zeeen van tijd houd je over, zonder kids. Tijd om te lezen, een cryptogram te maken, ongestoord te scrappen, uit te slapen. Het is heerlijk. Voor een paar dagen dan. Want eerlijk gezegd mis ik ze toch wel, mijn rommelkonten. Nog maar 2 nachtjes slapen, dan zijn ze er gelukkig weer. En wat zullen ze een berg wasgoed bij zich hebben......