Ineens.....

Ineens was hij er: een nieuwe layout! Na ruim 2 maanden waarin er vrijwel niets uit mijn handen kwam is er eindelijk licht aan het einde van de scrap-tunnel. Zomaar ineens, een vonkje inspiratie en een half uurtje later was het klaar:


Heerlijk dat er weer wat uit mijn handen komt. Meteen m'n scrapkamer maar eens opgeruimd en gereorganiseerd. Een half-afgemaakt project dat er al heel lang lag heb ik in het ronde archief gedeponeerd, en het stond me niet aan en ik had geen trek om het tegen heug en meug af te maken. Zoiets werkt erg bevrijdend! En nu maar snel de foto's van de winter-efteling af laten drukken, en de schitterende schaatsfoto's van afgelopen zondag!

Kerst....13 jaar geleden

De kerstdagen zijn weer voorbij. We hebben fijne, relaxte dagen gehad. Om de 1 of andere reden heb ik veel teruggedacht aan de kerstdagen van 13 jaar geleden. We waren toen net ouders geworden van een prachtig baby-jongetje, genaamd Jelle. Heel erg wennen was het voor ons, die eerste dagen. Een rare kerst ook, die heel anders liep dan gedacht. Want Jelle zou pas 2 weken later komen, en ik had het al precies gepland, hoe we onze laatste kerst met z'n tweetjes zouden vieren. Maar ja, het liep helemaal anders. Geen kerstdiner met de hele familie, geen thuisbevalling. Wel een gezonde baby gelukkig. Maar toch deed ik op kerstavond niets anders dan huilen. Rijkjan werd er helemaal zenuwachtig van. Hij zag z'n vrouw al verdwijnen in een postnatale depressie en hij in zijn eentje opdraaien voor alle vieze luiers! Wat er was wilde hij weten, en vooral: kan ik iets DOEN! Mannen willen altijd iets doen. Snikkend en snotterend legde ik het uit: dat zo'n baby nou wel heel leuk was, maar hoe moest dat nou over 15 jaar, als hij met een paar biertjes op met een brommertje door de stad heen ging racen? Rijkjan snapte er niks van. Dat duurt nog jaren, waar maak je je druk om? Gelukkig kwam op 1e kerstdag onze fantastische kraamhulp. Ze moest vreselijk lachen, en stelde Rijkjan gerust. Die kraamvrouwenblues ging met een paar dagen wel over, als de rondrazende hormonen een beetje tot rust kwamen. En zo was het ook. Maar toch.......er zijn inmiddels al 13 jaar (plus 1 week) voorbij gevlogen. Bier en brommers komen nu toch wel erg dichtbij. Maar ik maak me er niet meer zo druk om. Ik heb wel een beetje vertrouwen in Jelle. Baby's zijn best leuk, maar pubers.....die zijn nog veel leuker!



ps: over die kras onder zijn neus mag ik van Jelle niks meer zeggen....

Fijne kerstdagen!

Ik ben er dit jaar niet aan toe gekomen om kerstkaarten te versturen. Daarom voor iedereen die geen kaartje van ons gehad heeft:

Hele fijne kerstdagen en de allerbeste wensen voor 2009!

Huisgenoot

Mag ik jullie voorstellen aan onze nieuwe huisgenoot: Herman. En nee, we zijn niet gezwicht voor een paar flaporen en een kwispelend staartje. Herman is een bakje met deeg. Jelle kwam er vorige week mee thuis van school. Aanschouwelijk biologieonderwijs zeg maar. Herman is een deeg dat door goede verzorging (lees: dagelijks goed omroeren en af en toe bijvoeden) moet gaan gisten. Jelle neemt zijn taak als verzorger zeer serieus (daarom heeft uitgerekend hij het spul ook mee naar huis gekregen waarschijnlijk...). Als Herman morgen gevoed moet worden zet hij het liefst gisteren alles alvast klaar. Het is hooguit een minuut werk, maar je kunt het maar alvast klaar hebben staan nietwaar. Morgen is de grote dag. Dan moeten we Herman in 4-en delen (het lijkt wel een Middeleeuwse marteling, misschien een ideetje om hier een geschiedenisles aan te wijden?). Van 1 deel gaan we dan een brood bakken. De rest gaat naar Jelle's klasgenoten. Mogen zij een poosje deeg kweken. Als we overmorgen allemaal niet met vergiftigingsverschijnselen in het ziekenhuis liggen laat ik nog wel weten hoe het brood smaakte!

Een vroege kerstgroet

Send your own ElfYourself eCards

De laatste gelovige

Ik dacht dat ik nog 1 jaar kon genieten van een Sinterklaasperiode met een 'gelovige' in huis. Ik dacht dat Ids nog heilig geloofde in de goedheiligman, en had Jelle en Sjoerd met ernstige straffen gedreigd als ze ook maar 1 woord zouden verklappen. Ik dacht dat het sinterklaasjournaal net zo serieus werd genomen als voorgaande jaren. Ik had het mis. Ergens is er iets helemaal fout gegaan. Want toen we maandagochtend op school kwamen (die in het weekend prachtig in Sinterklaassfeer was gebracht) hoor ik Ids vol bravoure roepen tegen een klasgenootje 'dat wij lekker niet meer in Sinterklaas geloven'. De juf greep meteen in, want in de klas (een groep 4/5) wordt het spel nog volop meegespeeld. Enigszins verbijsterd ging ik naar huis. Zaterdagavond zit meneer nog vol overtuiging bij de open haard sinterklaasliedjes te zingen, appeltje in de schoen voor het paard, tekening voor Sinterklaas, en nu gelooft hij niet meer? Na schooltijd heb ik nog een poging gedaan erachter te komen wie de pret voor mij had bedorven, maar dat was niet meer te achterhalen. Toen Jelle en Sjoerd het nieuws hoorden leidde dit meteen tot grote onrust. Want zouden er nu nog wel cadeautjes komen? Deze ongerustheid heb ik gelukkig kunnen wegnemen. Natuurlijk vieren wij Sinterklaas. Of hij nou wel of niet bestaat, voor mij is de goede man heilig. Maar toch is het jammer.......de omkeerpiet hoeft niet meer langs te komen, en opa hoeft niet meer te komen strooien op 5 december.....weer een periode voorbij. Nu maar wachten op gelovige kleinkinderen......

Herfstweer

Ik heb het wel vaker geroepen, maar ik herhaal het nog maar eens: de herfst is echt mijn favoriete seizoen. En niet alleen de mooie zonnige herfstdagen, ook die met veel wind en regen vind ik heerlijk. Natregenen terwijl je op het schoolplein staat te wachten is natuurlijk niet echt fijn, maar thuiskomen, een beker hete thee (of chocomel), speculaasje erbij, en laat dan de regen maar op de ramen kletteren. 's Avonds lekker vroeg donker, kaarsjes aan, of de open haard, ik vind het heel gezellig allemaal. En die lange avonden zijn natuurlijk perfect om weer eens lekker te gaan scrappen, met je foto's van de afgelopen zomer bijvoorbeeld. Wij zijn met Jelle en Ids (Sjoerd was uit logeren) een dagje naar Nemo geweest. Als je er nog nooit geweest bent is het echt een aanrader, en niet alleen voor jongetjes met interesse in techniek! Zowel Jelle als Ids vonden het geweldig leuk en interessant, en ze hebben de hele dag enthousiast van alles uitgeprobberd. Het bellen blazen was natuurlijk favoriet:

(papier en stickers BasicGrey granola, bloemen van Bazzill en Prima,titel is met de hand geschreven)

En nog eentje, voor Jelles album:


(papier, stickers en witte chipbord letters van BasicGrey, grote chipbord letters van CosmoCricket)